Το Voice over IP ή VoIP ή τηλεφωνία μέσω διαδικτύου ή σωστότερα ΦεΔΠ δηλαδή «Φωνή επί διαδικτυακού πρωτοκόλλου», χαρακτηρίζει μια ομάδα πρωτοκόλλων-τεχνολογιών (H.323, SIP και IAX2), η οποία προσφέρει φωνητική συνομιλία σε πραγματικό χρόνο με σχετικά καλή ποιότητα (πλέον) και στην ουσία χωρίς κόστος. Οι συνομιλίες αυτές παραδοσιακά γίνονταν αποκλειστικά μέσω PC που ήταν συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο (Internet) και διέθεται μικρόφωνο, ακουστικά και το κατάλληλο λογισμικό. Η κλήση κατέληγε σε ένα άλλο, ανάλογα εξοπλισμένο, PC χωρίς να υπάρχει κάποια επιπλέον χρέωση, εκτός από αυτή της πρόσβασης στο Διαδίκτυο, αφού στη συγκεκριμένη επικοινωνία δεν μεσολαβούσε κάποιος παραδοσιακός φορέας τηλεπικοινωνιών (π.χ. ΟΤΕ) παρά μόνο το Διαδίκτυο.
Στις ημέρες μας, οι τεχνολογίες αυτές (κυρίως το πρωτόκολλο SIP, αλλά και το IAX2 και το παλαιότερο H.323) χρησιμοποιούνται πλέον από τα σύγχρονα τηλεφωνικά κέντρα, χωρίς να είναι απαραίτητη η σύνδεση στο διαδίκτυο. Τα σύγχρονα τηλεφωνικά κέντρα VoIP συνήθως δίνουν τη δυνατότητα σύνδεσης σε παραδοσιακούς φορείς (μέσω συνδέσεων PSTN, ISDN BRI και ISDN PRI), σε φορείς κινητής τηλεφωνίας, αλλά και σε διαδικτυακούς φορείς. Παρέχουν τη δυνατότητα διασύνδεσης με άλλα τηλεφωνικά κέντρα (με όλους τους τρόπους που προαναφέρθηκαν) και επιτρέπουν τη σύνδεση αναλογικών τηλεφωνικών συσκευών, συσκευών ISDN BRI και συσκευών VoIP (SIP, IAX2 και H.323). Αυτό που χαρακτηρίζει ένα τηλεφωνικό κέντρο σαν VoIP είναι η δυνατότητα να παρέχει συνδέσεις VoIP (προς εξωτερικούς φορείςκαι τηλεφωνικές συσκευές) και όχι απαραίτητα η παροχή όλων διαφορετικών ειδών συνδέσεων σε φορείς και τηλεφωνικές συσκευές. Ειδικά για τη σύνδεση τηλεφωνικών συσκευών VoIP σε ένα τηλεφωνικό κέντρο VoIP, δεν είναι απαραίτητη η σύνδεση στο διαδίκτυο, αλλά είναι απαραίτητη η ύπαρξη τοπικού δικτύου.
Τον τελευταίο καιρό έχουν εμφανιστεί οι λεγόμενοι εναλλακτικοί (ιντερνετικοί) τηλεπικοινωνιακοί φορείς, οι οποίοι προσφέρουν προώθηση των κλήσεων VoIP σε σταθερά δίκτυα τηλεπικοινωνιών σε εξαιρετικά χαμηλό κόστος, αλλά όχι το αντίστροφο. Μερικοί εξ αυτών έχουν παρουσιάσει και ειδικές τηλεφωνικές συσκευές USB VoIP, οι οποίες συνεργάζονται με το αντίστοιχο λογισμικό στον Η/Υ και καθιστούν τις κλήσεις μέσω Διαδικτύου σαφώς πιο λειτουργικές. Υπάρχουν για παράδειγμα το Skype, η υπηρεσία FWD, το e-Voice της HOL ή το Voice@net του ΟΤΕnet. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο χρήστης αγοράζει χρόνο ομιλίας, μέσω πιστωτικής κάρτας, για παράδειγμα, και τον χρησιμοποιεί κατά βούληση.
Μέσα στο 2009 έκαναν την εμφάνιση τους και οι πρώτες ελληνικές εταιρείες που παρέχουν ελληνικά νούμερα για χρήση με VoIP υπηρεσίες, που εκτός από εξερχόμενες κλήσεις δέχονται και εισερχόμενες από όλους σχεδόν τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους. Παραδείγματα τέτοιων εταιρειών είναι η Viva και η Omnivoice.
